تکنولوژی آلیاژسازی سطحی:
- کربن‌سازی: با گرم کردن یا نگه‌داشتن قطعات فولادی با محتوای کربن کم در یک محیط کربن‌کننده، اتم‌های کربن به سطح نفوذ می‌کنند تا سختی سطح و مقاومت در برابر سایش مواد را بهبود بخشد.
- نیتریدینگ: در فولاد آلیاژی کم کربن، نیتریدینگ از طریق محیط گرمایش، تشکیل لایه نیترید، سختی سطح و مقاومت در برابر سایش را بهبود می بخشد.
- نفوذ همزمان کربن و نیتروژن: نفوذ همزمان کربن و نیتروژن برای تشکیل یک لایه آلیاژی سطحی، ترکیبی از مزایای کربورسازی و نیتروژن برای بهبود مقاومت در برابر سایش و استحکام خستگی.
تکنولوژی اصلاح سطح مواد:
- خاموش کردن سطح: از طریق گرمایش و سرمایش سریع، سطح فولاد برای بهبود سختی و مقاومت در برابر سایش سخت می شود.
- سندبلاست: استفاده از جت پر سرعت شن یا ذرات آهن برای ضربه زدن به سطح لوله فولادی برای تغییر حالت سطح و بهبود برخی از خواص مکانیکی.
- شات بلاست: برای از بین بردن استرس و بهبود استحکام خستگی، با شات فولادی به سطح ضربه بزنید.
تکنولوژی فیلم تبدیل سطح مواد:
- فسفاتیزاسیون: از طریق عملیات شیمیایی روی سطح لوله فولادی برای تشکیل یک فیلم تبدیل فسفات، بهبود مقاومت در برابر خوردگی و روانکاری.
- سیاه شدن: تشکیل لایه ای از فیلم اکسید متراکم، مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد و ظاهر زیبایی سطح فلز را افزایش می دهد.
تکنولوژی پوشش سطح مواد:
- آبکاری: آبکاری فلزی بر روی سطح لوله فولادی با الکترولیز مانند گالوانیزه کردن، آبکاری کروم و غیره برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش تشکیل می شود.
- اسپری و پاشش پلاستیک: استفاده از فناوری پاشش برای پوشاندن سطح لوله فولادی با پوشش پلاستیکی یا پودری برای تشکیل یک لایه محافظ.
- پاشش حرارتی: پودر فلز یا آلیاژ بر روی سطح لوله فولادی توسط فناوری پاشش حرارتی پوشانده می شود که برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی و سایش استفاده می شود.
