هر دو فولاد ضد زنگ 316 و فولاد ضد زنگ 316L دارای مقاومت حرارتی خوبی هستند، به ویژه مقاومت در برابر حرارت در محیط های اکسید کننده. این عمدتا به دلیل عنصر کروم موجود در آنها است که می تواند یک لایه اکسید پایدار در دماهای بالا تشکیل دهد تا از سطح فلز در برابر اکسیداسیون در دمای بالا محافظت کند. بنابراین فولاد ضد زنگ 316 و فولاد ضد زنگ 316L برای استفاده در شرایط دمای بالا مانند کوره ها، مبدل های حرارتی، توربین های بخار و غیره مناسب هستند.
با این حال، فولاد ضد زنگ 316L مقاومت حرارتی بهتری دارد، به ویژه مقاومت حرارتی در برابر بارش کاربید. این به این دلیل است که محتوای کربن کم فولاد ضد زنگ 316L تشکیل کاربیدها در دماهای بالا و رسوب در مرزهای دانه را دشوار می کند و در نتیجه از وقوع بارش کاربید جلوگیری می کند. بارش کاربید عامل مهمی بر مقاومت حرارتی فولاد زنگ نزن آستنیتی است که می تواند منجر به شکنندگی و کاهش استحکام مواد فلزی شود. بنابراین، در شرایط دمای بالا، بهتر است از فولاد ضد زنگ 316 به طور مداوم استفاده نکنید، بلکه فولاد ضد زنگ 316L را انتخاب کنید.
طبق استاندارد بین المللی ISO 15156-3:2015 "صنایع نفت و گاز طبیعی - مقاومت مواد در برابر ترک خوردگی محیطی - قسمت 3: آلیاژهای نیکل حساس به ترک و سایر مواد خاص"، فولاد ضد زنگ 316 برای استفاده متناوب در زیر مناسب است. 1600 درجه و در استفاده مداوم زیر 1700 درجه مقاومت اکسیداسیون خوبی دارد، در حالی که فولاد ضد زنگ 316L مقاومت بارندگی کاربید بهتری نسبت به فولاد ضد زنگ 316 دارد و می توان به طور مداوم در محدوده 800-1575 درجه استفاده کرد.


