پلاستیسیته: پلاستیک به توانایی یک ماده فلزی برای ایجاد تغییر شکل پلاستیک (تغییر شکل دائمی) بدون تخریب تحت بار اشاره دارد.
سختی: سختی معیاری برای اندازه گیری درجه نشانگر مواد فلزی نرم و سخت است. در حال حاضر در تولید برای تعیین سختی متداول ترین روش استفاده شده، روش سختی فرورفتگی است که شکل هندسی مشخصی از فرورفتگی است که تحت یک بار معین به سطح ماده فلزی مورد آزمایش فشار داده می شود، با توجه به درجه پرس شدن. در تعیین مقدار سختی آن.
روش های رایج مورد استفاده عبارتند از سختی برینل (HB)، سختی راکول (HRA، HRB، HRC) و سختی ویکرز (HV) و روش های دیگر.
استحکام: استحکام عملکرد یک ماده فلزی برای مقاومت در برابر آسیب (تغییر شکل پلاستیک یا شکست بیش از حد) تحت بار استاتیکی است. با توجه به اعمال بار به صورت کششی، فشاری، خمشی، برشی و غیره، بنابراین مقاومت به مقاومت کششی، مقاومت فشاری، مقاومت خمشی، مقاومت برشی نیز تقسیم میشود. اغلب ارتباط خاصی بین مقاومت های مختلف وجود دارد، استفاده از استحکام کششی به طور کلی بیشتر به عنوان اساسی ترین نشانگر مقاومت است.
خستگی: استحکام، سختی، پلاستیسیته که قبلاً مورد بحث قرار گرفت، فلزات تحت بار استاتیکی نشانگر خواص مکانیکی هستند.
در واقع، بسیاری از قطعات ماشین ها تحت بارهای چرخه ای کار می کنند، در چنین شرایطی قطعات باعث ایجاد خستگی می شوند.
جوشکاری: جوشکاری درز مستقیم با فرکانس بالا، لوله مربعی بدون درز Q345B (اکسترود شده از لوله گرد بدون درز Q345B).
چقرمگی: باری که بر روی قطعات ماشین با سرعت زیاد وارد می شود، بار ضربه ای نامیده می شود، توانایی فلز برای مقاومت در برابر آسیب تحت اثر بار ضربه ای، چقرمگی ضربه نامیده می شود.