تفاوت اصلی نورد سرد و نورد گرم لوله های فولادی شامل جنبه های زیر است:
دمای تولید:
نورد گرم معمولاً در دماهای بالا، معمولاً بالای 1000 درجه انجام می شود.
نورد سرد در دمای اتاق یا کمتر از دمای اتاق انجام می شود که معمولاً از 60 درجه تجاوز نمی کند.
روش پردازش:
نورد گرم از روش تغییر شکل پردازش استفاده می کند، یعنی نورد در حالی که فلز گرم می شود انجام می شود.
نورد سرد از روش تغییر شکل نورد استفاده می کند، به این معنی که فولاد به طور مستقیم در دمای اتاق تغییر شکل می دهد.
ویژگی های عملکرد:
لوله های فولادی نورد گرم عموما چقرمگی و شکل پذیری خوبی دارند اما سختی و استحکام نسبتا کمی دارند.
لوله های فولادی نورد سرد دارای سختی، استحکام و مدول الاستیک بالاتر، اما انعطاف پذیری و چقرمگی ضعیفی هستند.
کیفیت سطح:
لایههای اکسیدی و سوراخهایی ممکن است روی سطح لولههای فولادی نورد گرم ظاهر شوند که نیاز به درمان بعدی دارند.
لوله های فولادی نورد سرد کیفیت سطح بهتری دارند و کمتر در معرض اکسیداسیون و سوراخ شدن هستند.
دقت ابعادی:
دقت ابعاد لوله های فولادی نورد گرم کم است و ممکن است انحرافات زیادی وجود داشته باشد.
لوله های فولادی نورد سرد دقت ابعادی بالاتری دارند و می توانند محدوده انحراف را بهتر کنترل کنند.
تفاوت در استفاده:
لوله های فولادی نورد گرم برای مناطقی که نیاز به دقت ابعادی بالایی ندارند و نسبتا ارزان هستند، مانند سازه های ساختمانی و ساخت ماشین آلات مناسب هستند.
لوله های فولادی نورد سرد برای زمینه هایی که نیاز به دقت ابعادی بالا و کیفیت سطح خوب دارند، مانند خودروسازی و هوافضا مناسب هستند.
به طور خلاصه، تفاوت های قابل توجهی بین لوله های فولادی نورد سرد و نورد گرم در دمای تولید، روش های پردازش، ویژگی های عملکرد، کیفیت سطح و موارد استفاده وجود دارد. هنگام انتخاب لوله های فولادی، نوع مناسب باید بر اساس الزامات کاربردی خاص انتخاب شود.


