تفاوت بین پوشش حفاری و لوله در چاه های نفت و گاز

Dec 08, 2023 پیام بگذارید

کیسینگ و تیوبینگ چیست؟

پوشش و لوله هر دو کالاهای لوله‌ای نفتی هستند که معمولاً بر اساس API 5CT تولید می‌شوند، اما نقش‌های متفاوتی را در چاه انجام می‌دهند. پوشش لوله ای است که سوراخ حفر شده را می پوشاند. به صورت قطعاتی اجرا می شود، در جای خود سیمان می شود و ستون فقرات ساختاری چاه را تشکیل می دهد و از ریزش چاه محافظت می کند و سازندهای اطراف و مناطق آب زیرزمینی را جدا می کند.

تیوبینگ رشته تولیدی است که پس از تکمیل چاه در داخل محفظه اجرا می شود. نفت، گاز طبیعی و آب را از مخزن به سطح منتقل می کند و می توان آن را برای عملیات کاری بیرون کشید. لوله در جای خود سیمانی نشده است و برای بازیابی آسان طراحی شده است.

تفاوت های عملکردی

\n

جنبه پوشش حفاری لوله
هدف اولیه از سوراخ چاه حمایت کنید، از فروپاشی جلوگیری کنید، سازندها را جدا کنید سیالات تولید شده را از مخزن به سطح انتقال دهید
نصب و راه اندازی به طور دائم در چاه سیمان شده است اجرا در داخل بدنه، قابل بازیابی برای Workover
محیط بار فشار سازند خارجی، بارهای فروپاشی و ترکیدگی عمدتاً فشار داخلی از سیالات تولید شده
ضخامت دیوار ضخیم تر، برای یکپارچگی ساختاری طراحی شده است نسبتا نازک تر، اندازه ظرفیت جریان

تفاوت های ساختاری

رشته‌های پوششی از اتصالات متعددی تشکیل شده‌اند که از انتها به انتها متصل شده‌اند، با قطر کمی بزرگ‌تر در بالا و باریک‌تر شدن سوراخ. پوشش اغلب شامل متمرکز کننده ها و اسپیسرها برای قرار دادن لوله در گمانه قبل از سیمان کردن است. سوراخ بزرگ ابزارهای حفاری و قطعات حفاری را در طول مراحل بعدی حفاری در خود جای می دهد.

لوله ساختار ساده تری دارد: بدنه لوله یکنواخت با اتصالات رزوه ای در هر انتها. قطر بیرونی نسبتاً کوچکی دارد که به آن اجازه می‌دهد در داخل بدنه با فاصله حلقوی کافی برای ابزارهای چوب‌گیری تولید و سیالات چاه قرار گیرد. اتصالات لوله ممکن است دارای ویژگی های خاصی برای آب بندی و قفل برای چاه های-فشار یا دمای بالا- باشد.

درجه مواد به API 5CT

هم پوشش و هم لوله‌ها از کربن یا فولاد کم آلیاژ-با API 5CT ساخته شده‌اند که درجه‌بندی آن بر اساس قدرت تسلیم مشخص می‌شود. نمرات پوشش رایج عبارتند از J55، K55، N80، L80، C90، T95، P110 و Q125. تیوبینگ از سیستم درجه یکسانی استفاده می کند که J55، N80، L80 و P110 رایج ترین آنها برای رشته های تولیدی هستند.

\n

درجه محدوده قدرت تسلیم (MPa) حداقل مقاومت کششی (MPa)
J55 379 تا 552 517
N80 552 تا 758 689
L80 552 تا 655 655
P110 758 تا 965 862

انتخاب درجه بستگی به عمق، فشار، دما و خورندگی چاه دارد. چاه های سرویس ترش به گریدهای مقاوم در برابر ترک خوردگی تنش سولفید مانند L80 با سختی محدود نیاز دارند.

اتصالات

پوشش معمولاً با اتصالات رزوه گرد API به صورت رزوه کوتاه یا بلند یا با رزوه‌های تکیه گاهی برای بارهای فشاری-کششی و{1} بالا متصل می‌شود. اتصالات لوله شامل رزوه‌های گرد API و طیف گسترده‌ای از اتصالات ممتاز با مهر و موم‌های فلزی به-فلزی و شانه‌های گشتاور افزایش یافته برای چاه‌های گاز فشار قوی{{5} و چاه‌های انحرافی است. نوع اتصال باید به گونه ای انتخاب شود که با بارهای چاه و رویه های در حال اجرا مطابقت داشته باشد.

طول ها و ابعاد

هر دو پوشش و لوله در محدوده طول استاندارد عرضه می شوند. برای پوشش، محدوده 2 تقریباً 7.6 تا 10.4 متر و برد 3 10.4 تا 14.6 متر را پوشش می دهد، در حالی که لوله ها معمولاً در محدوده های مشابه برای سهولت حمل و کار ارائه می شوند. رشته های 3 برد بلندتر تعداد اتصالات را کاهش می دهد و سرعت اجرا را در چاه های عمیق بهبود می بخشد. قطر بیرونی بدنه معمولاً از 4.5 اینچ تا 20 اینچ متغیر است، در حالی که قطر لوله معمولاً از 1.9 اینچ تا 4.5 اینچ متغیر است.

بازرسی و آزمایش

OCTG تحت بازرسی دقیق آسیاب است: آزمایش فشار هیدرواستاتیک هر مفصل، آزمایش رانش برای تأیید فاصله داخلی، بررسی ابعادی روی رزوه‌ها و بدنه، و بررسی غیرمخرب مانند بازرسی الکترومغناطیسی برای عیوب کامل بدنه. محافظ های رزوه باید تا زمانی که کار کنند نصب شوند تا اتصالات تمیز و بدون آسیب باشند. در محل، محفظه و لوله قبل از اجرا مجدداً با رزوه سنج ها و میله های رانش بازرسی می شوند.

نحوه انتخاب OCTG مناسب

برای پوشش، بارهای فروپاشی، ترکیدگی و کششی عمیق ترین بخش، فشارهای تشکیل و برنامه سیمان کاری را طراحی کنید. برای لوله، فشارهای جریان، نرخ جریان، خوردگی و نیاز به مداخله آینده را طراحی کنید. همیشه قبل از خرید، درجه، اتصال و کلاس بازرسی را بر اساس طراحی چاه و کدهای مربوطه بررسی کنید.

باورهای غلط رایج

یک خطای رایج این است که پوشش و لوله را قابل تعویض می‌دانیم زیرا هر دو لوله فولادی هستند. آنها برای بارهای مختلف طراحی شده اند و از نظر ابعادی سازگار نیستند. تصور غلط دیگر این است که نمره بالاتر همیشه به معنای بهتر است. در چاه های ترش، درجات{1}}استحکام بالا مستعد ترک خوردگی تنش سولفیدی هستند و درجات محدود{2}}مقاومت کمتر مورد نیاز است. خطای سوم نادیده گرفتن قطر رانش است. یک رشته لوله یا ابزاری که نمی تواند از دریفت پوشش عبور کند، در حین اجرا از کار می افتد.

سوالات متداول

تفاوت بین پوشش و لوله چیست؟

پوشش خطوط چاه را نگه می دارد و در جای خود سیمان می شود. لوله سیالات تولید شده را به سطح می برد و قابل بازیابی است. آنها در عملکرد، اندازه، ضخامت دیوار و طراحی اتصال متفاوت هستند.

آیا پوشش و لوله با استاندارد یکسانی ساخته شده اند؟

بله، هر دو بر اساس API 5CT ساخته شده اند که شیمی، خواص مکانیکی، ابعاد و آزمایش کالاهای لوله ای کشور نفت را پوشش می دهد.

P110 به چه معناست؟

P110 یک درجه API 5CT با حداقل استحکام تسلیم 110 ksi، حدود 758 مگاپاسکال است که در چاه‌های{4} فشار بالا استفاده می‌شود. P نشان دهنده یک درجه محصول خاص است.

آیا می توان از لوله به عنوان پوشش استفاده کرد؟

به طور معمول نه. لوله‌ها دارای دیواره‌های نازک‌تر و درجه‌بندی اتصالات متفاوتی هستند و برای فروپاشی و بارهای محوری که پوشش باید در برابر آن مقاومت کند، طراحی نشده است.

چرا روکش در جای خود سیمانی شده است؟

سیمان کردن پوشش را به سازند لنگر می‌اندازد، مناطق آب و گاز را می‌بندد، از مهاجرت سیال بین سازندها جلوگیری می‌کند و پوشش را در برابر بارهای سازند پشتیبانی می‌کند.

تست دریفت چیست؟

آزمایش دریفت یک میله رانش فولادی با قطر مشخص را از طریق لوله می گذراند تا تأیید شود که فاصله داخلی برای ابزارها، بسته بندی ها و تجهیزات ثبت تولید کافی است.